SUÇLU KÝM?

Kýzýný ilk ne zaman öptüðü sorulduðunda verdiði cevap bunu tarifleyen bir nitelik taþýyordu. Ýlkokula baþladýðý gün ilk defa kýzýnýn yanaðýna bir öpücük kondurmuþtu. Yýllardýr babasýndan korkan Semra tüm gün yüzünde kocaman bir gülümsemeyle dolaþtý okulda. Babasý ilk defa diðer çocuklarýn babalarý gibi davranmýþtý. Babasýyla birlikte zaman geçirmek istiyordu ama yaþamý boyunca neredeyse hiç böyle bir durum söz konusu olmamýþtý. Üniversite sýnavlarýna hazýrlanýrken sýký sýký tembihlenmiþ, týp fakültesi dýþýnda hiçbir tercih yapamayacaðý söylenmiþti Semra’ya. Kýzýnýn ne düþündüðü hiç hesaba katýlmýyordu. Týpký babasýnýn yaptýðý gibi meslek seçiminde Semra’ya yol gösterebilecek tek kiþi baba Ýsmail’di. Oysa o týpçý deðil de anaokulu öðretmeni olarak düþlemiþti mesleðini. Ters tepki verirse "hayýrsýz" evlat oluvereceðini çok iyi biliyordu. Babanýn dediðini emir saydý ve Ýstanbul’da týp eðitimine baþladý.

Ya Baba Sevgisi...
Hep bir þeyler eksik kaldý Semra’da. O güne kadar babasýnda bulamadýðý sevgiyi kendinden yaþça çok büyük insanlarla duygusal bir iliþki yaþayarak doldurmaya çalýþmýþ, defalarca babasýndan büyük cezalar almýþ ama bu durumun önüne geçilememiþti. Þimdi evli bir iþadamýyla beraber Semra...

Suç Kimin? Babanýn mý, kýzýnýn mý?
Ýsmail Bey, babasýna hep kýrgýn kaldý. Hayýrlý evlat oldu ama yürümek istediði yola konulan taþ hiçbir zaman aklýndan çýkmadý ama kendine yenik düþtü ve aynýsýný kýzýna yaptý. Kiþilerin yapmak isteyip de yapamadýklarýný çocuklarýna yaptýrmaya çalýþmalarý çok sýk karþýlaþtýðýmýz bir problem. Her insanýn kendine ait düþleri ve yapmak istedikleri olduðu týpký bu tabloda olduðu gibi çoðu zaman hiçe sayýlýyor.

Oysa çocuklarýnýn gelecek planlarýna saygý duyup, onlara nadiren ve kýsa cevaplar vermek yerine sevecen ve güven verici bir ses tonuyla anlaþýldýklarý duygusu verilebilseydi ne Ýsmail bey ne de Semra bu durumda olurdu.

Unutulmamalýdýr ki, çocuðunuza karþý sergilediðiniz her davranýþ, söylediðiniz her söz ileride size sergileyecekleri tutumun göstergesidir. Onu her azarladýðýnýz, her küçük düþürdüðünüzde içindeki sevginiz biraz daha azalýyor.

Her yýl haziran ayýnýn 3. haftasý hepinizin de bildiði gibi babalar günü olarak kutlanýyor. Hep sevilen, artýk dünyada olmadýðýnýzda sevgi ile anýlan bir baba olmak hiçte zor deðil. Aile ile ilgili konularda çocuðunuzun fikrini almak, konuþurken tehditkar olmamak, en önemlisi de ona dokunarak sevildiðini hissettirmekten kaçýnmayýn. Hayatýndaki seçimlere siz karar vermeyin. Gerekirse seçimleri üzerinde beraberce konuþup eksi ve artýlarý beraberce gözden geçirin. Aksi halde, sizin seçtiðiniz yolda ne kadar baþarýlý olursa olsun içinden hep size kýzacak bir evladýnýz olduðunu unutmayýn.

Psikolog Tuba Güngör